در کویر

آب را گل نکنیم

  شاید این آب روان می رود پای سپیداری

   تا فرو شوید اندوه دلی

...

سهراب حتماً با فردوس آشنا نبوده و گرنه اینگونه می گفت:

                          آب را گل بکنیم

                           تا که این آب روان  برود پای سپیداری

                         در فرودست انگار, باغچه ای تشنه این آب و گل است

                           
در این ٧-٨ باری که به فردوس رفتم، هر از گاهی پا به قسمت جدیدی از آن گذاشتم و از محیط خشک اما سبز آن بهره بردم ؛ و این بار رود بلده را بر خلاف جریان آب دنبال کردم.

 از منزلی که در آن سکنی داشتم این نهر گل آلود را پی می گیرم و به یاد فیلم بلده با صدای آشنای رسول زاده ، صحنه های فیلم را به طور زنده دیدم.

آنقدر این آب گل آلود را در کوه و دشت دنبال کردم تا به زلالی آن رسیدم.قسمتی که کاریزی گل آلود به نهر بلده پیوسته بود. از آن به بعد زلالی آب بود و من. 

 

(کاریز توسط تیره گرها گل آلود می شود تا آب در زمین فرو نرود و به باغات دورتر برسد.)

 

/ 8 نظر / 4 بازدید
محدثه

از این متن نیشه اینجوری هم برداشت کرد که شیرینی دائمی در زندگی مفهومی نداره ! گاهی برای رشد کردن با آب گل آلود زندگی نیاز داریم ممنون خواهر گلم

ترانه

محيط خشك اما سبز چيه؟

فردوس

فردوسه ديگه

عمه خانم

اينجا رو كي به روز ميكنه دختران ؟ حال همگي خوبه ؟

عمو رضا

سلام به نظر من این وبلاگ بهترین وبلاگ دنیا است . میگی نه ؟

قلی

آب راگل نکنیم......وبلاگو ول نکنیم....شاید این دست نوشته برسد.....دست یک الافی .....وازاین یادبگیرد سخن و حرافی.....همه اولا فاطی خانم ایت زده وبلاگ قشنگی دارند....واوایل چه مرتب پی هم مطلبی نو به قلم می آرند.....وسپس چون ننه جان ننه عمه دخترخاله دایی بی بی رقیه.....وبلاگو تو بیاببان پراز خار و خس و بوته ناب.....می کنند ول ....تاروند بر سرمنزل

**!!!..ف...!!!**

به به خاله و عمه و دایی و خان عمو و ننجونو دوستان جمعند خیلی خوشحال شدممممممممممم جای بسی افتخار سپاس